Nasiona ostropestu zawierają od 2 do 3 % sylimaryny. Sylimaryna jest silnym przeciwutleniaczem. Ma ona zastosowanie zarówno profilaktycznie (np. podaje się ją ludziom pracującym w oparach substancji chemicznych i napromieniowaniu), jak i lecznicze – przy marskości wątroby, stłuszczeniu wątroby, nieżytach dróg żółciowych, kamicy żółciowej, po żółtaczce, w trakcie leczenia nowotworów. Jest nieszkodliwa nawet dla kobiet ciężarnych i karmiących.

Działanie Sylimaryny

Sylimaryna wykazuje działanie: przeciwzapalne, rozkurczowe, detoksykujące, żółciotwórcze i żółciopędne.
Stabilizuje ona strukturę błon komórkowych, obniża stężenie cholesterolu we krwi i hamuje wytrącanie się blaszek miażdżycowych.
Chroni także wątrobę przed szkodliwym działaniem trucizn, między innymi mykotoksyn muchomora sromotnikowego.
Zaobserwowano, że  hamuje podziały komórek nowotworowych. Zapobiega wytrącaniu się złogów i kamieni żółciowych. No i najważniejsze, zapobiega marskości wątroby. Dlatego też, ostropest plamisty jest tak wszechstronnym lekarstwem.

Ciekawostka: z sylimaryny można samodzielnie sporządzać nalewkę. Dlaczego nalewkę? Ano z powodu właściwości Sylimaryny. Mianowicie sylimaryna nie rozpuszcza się w wodzie, za to jest dobrze rozpuszczalna w alkoholu. Czyli przygotowanie nalewki jest możliwe i proste

Warto wiedzieć:
Sylimaryna aby była skuteczna musi być zażywana przez długi czas (co najmniej miesiąc). Należy ją spożywać doustnie, w dawce 150–200 mg dziennie. Optymalny czas jej przyjmowania to pół roku. I warto pamiętać, że skoro najwięcej jest jest w nasionach ostropestu plamistego — wybór jest prosty.

Jak więc widać, sekret leczniczego działania ostropestu plamistego, skrywa się w sylimarynie.

O tym, że Ostropest jest skuteczny, naukowców przekonało także to, że uratował przed śmiercią wielu ludzi, którzy zatruli się muchomorami. W 1981 roku niemiecki naukowiec Vogel z uniwersytetu w Monachium przeprowadził doświadczenie z udziałem pacjentów z Niemiec, Austrii, Włoch, Szwajcarii i Francji. Wszystkim osobom, w uzupełnieniu terapii konwencjonalnej podano w zastrzykach aktywne substancje z Ostropestu plamistego.

Doktor Vogel z zachwytem oceniał efekty eksperymentalnej kuracji jako zdumiewające i spektakularne. Wskaźnik umieralności osób, które uległy zatruciu muchomorami, wynosi zwykle 30 do 40%. Ostropest plamisty zredukował liczbę ofiar do zera.

Żaden z pacjentów nie umarł, mimo, że ofiary zatrucia najczęściej zaczynają być leczone dwa do trzech dni po spożyciu trujących grzybów. Oznacza to, że Ostropest wpływa na cyrkulację trucizn w komórkach wątroby, chroni je przed dalszymi uszkodzeniami i regeneruje komórki już uszkodzone.